106. Natuurlijk klei.

Gegroet!

Voorbije zaterdag, toen Jenny en ik van Hoepertingen onderweg naar huis waren, na een dagje respectievelijk beeldhouwen en letterkappen, zei ik haar “Dít gevoel wens ik iedereen!” Ik zocht naar de juiste woorden. “Het gevoel thuis te komen bij je Zelf.” Beter kon ik niet omschrijven wat het creatief bezig zijn met materiaal van moeder Aarde met me doet.

Op de achterbank reed het werk dat ik tijdens de voorbije zomerstage maakte, rustig met ons mee. De titel van die ‘kreakuur’ was “Natuurlijk klei”. Buiten een workshop “primitief potten maken” in 2001 en het “primitief potten draaien” in 2004, had ik geen ervaring met klei, maar ik was wel naar de cursus getrokken met een zeer concreet idee : ik wilde de 4 elementen (lucht, aarde, water en vuur) samenbrengen in 1 werk! Achteraf gezien, was klei misschien niet het ideale materiaal om dit project te verwezenlijken, maar ik ben toch héél blij met het eindresultaat.

Enkele foto’s in bijlage : 2007_natuurlijk-klei.pdf

En met een ’smile’ vraag ik me af of Ann mijn werk nu nog altijd “de caviabak” zou noemen.

Oh ja, de ‘aankleding’ van het werk is nog niet volledig voltooid. In het centrum zou ik graag een bakje water met daarin een waterlelie zetten.

Sjaloom!
En een extra knuf voor de collega-kleiers! En voor de lesgeefster natuurlijk!
Sequoia & Co.

105. Niet alleen de 4 elementen.

Bijlage : 2007nov05_niet-alleen-de-4-elementen.pdf

De tekst in bijlage doet me terugdenken aan een parabel (die soms wel eens in huwelijksmissen voorgelezen wordt) over een wijze moeder die haar dochter een les in liefde geeft :

“Er was eens een jonge vrouw
Op de vooravond van haar huwelijk
stond ze bij haar moeder en keek naar de zon
die over het strand onderging in volle zee.
Toen vroeg ze haar moeder:
“Moeder, mijn vader houdt van je
en is je altijd trouw gebleven.
Wat moet ik doen
opdat mijn man ook altijd van mij zal blijven houden?”
De moeder zweeg en dacht even na.
Toen bukte ze zich en vulde elke hand met zand.
Zo kwam ze bij haar dochter staan.
Zonder verder iets te zeggen,
knelde zij de vingers van één hand krampachtig om het zand.
Het zand glipte eruit.
Hoe meer zij haar vuist balde,
hoe sneller het zand eruit weggleed.
Toen deed ze haar hand open,
er kleefden nog slechts enkele vochtige korreltjes aan haar handpalm.
Maar haar andere hand had de moeder open gehouden als een kleine schaal.
Daar bleven de zandkorrels liggen.
Ze schitterden in het licht van de zon
“Dit is mijn antwoord”, zei de moeder zacht. “

104. Een glimlach.

Met een glimlach voor al wie dit leest.

Bijlage : 2007aug6_een-glimlach.pdf

103. Bezielde communicatie.

Gegroet!

Deze week als extraatje opnieuw een leestip. Een boek dat ik aan iedereen-die-met-respect-voor-zichzelf-en-de-ander-wil-omgaan kan aanraden, is “Bezielde communicatie met jezelf, je kinderen en je partner“, geschreven door Fons Delnooz en Patricia Martinot. Het was niet het eerste boek dat ik van hen las en zeker ook niet het laatste!

Deze week nodigde ik een collega uit om zijn nieuwjaarswensen (die in het lesgeverslokaal hingen) achter te laten op deze blog. Je vindt ze bij post n° 95. Echt de moeite om even terug te gaan.

Indien we met z’n allen het beste van onszelf te voorschijn halen, dan kan de wereld toch alleen maar mooier worden?!

Sjaloom!
Licht en Liefde voor jullie allen!
Bonsai-Mammoetboom & Co.

102. In elk mens.

Misschien moeten we wat meer te rade gaan bij ons Zelf?

Bijlage : 2007aug26_in-elk-mens.pdf

101. Alleen zijn.

Ken jij dat ook? Die nood aan, dat hunkeren naar “even afstand nemen van”?

Bijlage : 2007aug6_alleen-zijn.pdf

100. Vriendschap.

Gegroet!

Als extraatje, nog eens een tekstje uit “de oude doos”.
Dit schreef ik in Antwerpen, ergens in het jaar 1993 :

- - - - -

VRIENDSCHAP

is als een rups

in het begin groeit ze langzaam
en voorzichtig

daarna nestelt ze zich in een cocon
om zich op zekere dag te ontpoppen

tot een prachtige vlinder!

- - - - -
Aan alle wezens die ik tot mijn vrienden reken : Thank you so much for being there!

Sjaloom!
Bonsai-Mammoetboom & Co.

99. Tranen.

Hoe houden van en pijn soms hand in hand gaan.
Bijlage : 2007juli26_tranen.pdf

98. Tot rust komen.

Mijn wens voor jou?
Een plek waar je (Zelf) tot rust kan komen!

Bijlage : 2007april17_bij-mij.pdf

97. Buddha’s lost children.

Gegroet!

Het extraatje van deze week zou ik willen wijden aan de documentaire “Buddha’s Lost Children“, die vorige week zaterdag door de Nederlandse TV uitgezonden werd. Ik vond de film écht de moeite waard!

“De Nederlandse regisseur Mark Verkerk verbleef een jaar in de Gouden Driehoek in Thailand om een bewogen filmportret te maken van een bijzondere boeddhistische monnik : Phra Khru Bah. Deze was voor zijn inwijding militair en kampioen in het Thai boksen. Nu wijdt hij zich aan de opvang en opvoeding van de vele kinderen die onder erbarmelijke omstandigheden proberen te overleveren. De arme bergstammen raakten hun inkomsten uit papaverteelt kwijt door het anti-drugsbeleid van de overheid. Als kinderen nog ouders hebben zijn deze straatarm en veelal verslaafd.

De monniken van The Golden Horse Temple verlenen hulp, zowel in het klooster dat dienst doet als weeshuis, school en ziekenhuis, als op locatie in de ongerepte natuur. Phra Khru Bah leidt de kinderen op tot monnik en bokser, liefdevol maar met veel discipline. Door de lange draaitijd was Verkerk in staat de effecten op de kinderen te volgen.
Buddha’s Lost Children is een film met schitterende natuurbeelden, maar bovenal een portret van een bijzonder charismatische man die met zeer beperkte middelen veel voor elkaar krijgt bij een generatie kinderen die voorgoed verloren leek.”

Hoed af voor mensen als deze!

Op YouTube vond ik eveneens de soundtrack :

Graag tot volgende week!
Sjaloom!
Bonsai-Mammoetboom & Co.