Een aantal weken geleden hoorde ik voor het eerst dit lied van Joy Williams : “Do they see Jesus in me?”
Zowel de muziek als de tekst vond/vind ik bijzonder mooi.
Misschien vind jij dit ook wel het beluisteren waard.
Komt deze man of naam je bekend voor? Niet meteen? Dan doen misschien ‘The Secret‘ of ‘The Moses Code‘ een belletje rinkelen? Deze Amerikaan, James Twyman, een internationaal bekend auteur en musicus, wordt ook wel de Vredestroubadour genoemd.
Ik luister zelden naar de radio, maar niet zo lang geleden stemde ik ‘toevallig’ even af op Klara en ving ik een fragment op van “Klara’s Top 75 van de klassieke muziek” dat me een kippenvelmoment bezorgde. Wat bleek de titel te zijn van het werk dat net op dat moment speelde? “LES PÊCHEURS DE PERLES”! Een werk van Georges Bizet (1838-1875), u ongetwijfeld wel bekend van de opera “Carmen”.
Of je er nu naar uitkijkt of niet… Kerstmis komt eraan!
Een tijdje geleden was Amy Grant (samen met haar partner Vince Gill) te gast in de Oprah-show. Op YouTube vond ik dit kerstliedje van haar :
En jij? Heb jij jouw lijstje met wensen al klaar?
Tekst :
My Grown Up Christmas List
Do you remember me
I sat upon your knee
I wrote to you
With childhood fantasies
Well, I’m all grown up now
And still need help somehow
I’m not a child
But my heart still can dream
So here’s my lifelong wish
My grown up christmas list
Not for myself
But for a world in need
No more lives torn apart
That wars would never start
and wars would never start
And time would heal all hearts
And everyone would have a friend
And right would always win
And love would never end
This is my grown up christmas list
As children we believed
The grandest sight to see
Was something lovely
Wrapped beneath our tree
Well heaven only knows
That packages and bows
Can never heal
A hurting human soul
No more lives torn apart
That wars would never start
And time would heal all hearts
And everyone would have a friend
And right would always win
And love would never end
This is my grown up christmas list
What is this illusion called the innocence of youth
Maybe only in our blind belief can we ever find the truth
(there’d be)
No more lives torn apart
That wars would never start
And time would heal all hearts
And everyone would have a friend
And right would always win
And love would never end, oh
This is my grown up christmas list
This is my grown up christmas list
Aan allen, een mooie kerstperiode!
Vrede & Licht,
Sequoia & Co.
Als extraatje van de week stel ik graag aan jullie voor : RAVI SHANKAR.
Dankzij deze man, een gevestigde waarde in de klassieke Indiase muziek, kon de wereld kennismaken met de SITAR, een prachtig Indiaas instrument.
Ravi Shankar werkte zowel met The Beatles als met de legendarische violist Yehudi Menuhin, trad op in ’s werelds befaamdste concerthuizen maar speelde ook op het Woodstockfestival.
In het volgende clipje speelt hij samen met zijn dochter Anoushka, die ook een eigen succesvolle carrière heeft uitgebouwd.
Herinner jij je ook nog de hits “Papa” en “Is dit nou later”? Of nummers als “Gek zijn is gezond” en “Hier vertrok de trein”? Stuk voor stuk liedjes die dateren uit een periode waarin ik vaak naar deze artiest luisterde.
Vorig weekend trad Stef Bos op in de Arenbergschouwburg te Antwerpen en dat vond ik wel een mooie gelegenheid om kennis te maken met zijn NIEUWE werk.
Ik heb er van genoten, van A tot Z! HEERLIJK vond ik de liedjes én de manier waarop hij ze als parels aan elkaar reeg. Toen ik de zaal verliet, had ik het gevoel ze als een onzichtbaar, maar uiterst waardevol halssnoer met me mee te dragen… de wijde wereld in.
Zijn laatste werk vond ik nog niet terug op YouTube – jammer – maar hier toch het liedje “Ik heb je lief” om even naar te luisteren, voor wie dit wenst :
Beste lezer, ik wens : HET GA JE GOED!
Aan Stef Bos : een dikke merci & doe zo voort!!!
Het extraatje van deze week zou ik willen wijden aan de documentaire “Buddha’s Lost Children“, die vorige week zaterdag door de Nederlandse TV uitgezonden werd. Ik vond de film écht de moeite waard!
“De Nederlandse regisseur Mark Verkerk verbleef een jaar in de Gouden Driehoek in Thailand om een bewogen filmportret te maken van een bijzondere boeddhistische monnik : Phra Khru Bah. Deze was voor zijn inwijding militair en kampioen in het Thai boksen. Nu wijdt hij zich aan de opvang en opvoeding van de vele kinderen die onder erbarmelijke omstandigheden proberen te overleveren. De arme bergstammen raakten hun inkomsten uit papaverteelt kwijt door het anti-drugsbeleid van de overheid. Als kinderen nog ouders hebben zijn deze straatarm en veelal verslaafd.
De monniken van The Golden Horse Temple verlenen hulp, zowel in het klooster dat dienst doet als weeshuis, school en ziekenhuis, als op locatie in de ongerepte natuur. Phra Khru Bah leidt de kinderen op tot monnik en bokser, liefdevol maar met veel discipline. Door de lange draaitijd was Verkerk in staat de effecten op de kinderen te volgen.
Buddha’s Lost Children is een film met schitterende natuurbeelden, maar bovenal een portret van een bijzonder charismatische man die met zeer beperkte middelen veel voor elkaar krijgt bij een generatie kinderen die voorgoed verloren leek.”
Hoed af voor mensen als deze!
Op YouTube vond ik eveneens de soundtrack :
Graag tot volgende week!
Sjaloom!
Bonsai-Mammoetboom & Co.